naar top
Menu
Logo Print
28/11/2017 - ING. M. DE WIT-BLOK

"NIET ALLE PROCESSEN ZIJN VERKLAARBAAR"

Ir. Ben Bovendeerd greep zijn kans met Technoforce Solutions

Op Brightlands Chemelot Campus - een oud DSM-terrein in Geleen - werd in gebouw 46 de laatste hand gelegd aan een pilot plant development center waarin twaalf skids voor verschillende scheidingsprocessen zijn opgenomen. Daarmee biedt de Europese vestiging van het Indiase Technoforce Solutions haar klanten de mogelijkheid om kleinschalig hun processen te testen vooraleer zij besluiten de hieropvolgende kapitaalintensieve investering te doen in een opgeschaalde installatie. De motor achter dit testcentrum is ir. Ben Bovendeerd. Een meer dan gedreven scheikundig technoloog die door een toch wat ongebruikelijke loopbaan de persoon met de juiste 'papieren' bleek te zijn om uiteindelijk als directeur het centrum zowel technisch als commercieel in een stroomversnelling te brengen.

Ing. M. de Wit- Blok


PASSIE VOOR PROCESTECHNOLOGIE

foto: Wiebrig KrakauBen Bovendeerd studeerde Scheikundige Technologie aan de TU Eindhoven met als specialisatierichting scheidingstechnieken in de procestechnologie. Tot dit punt niets vreemds. Dit veranderde nog voor zijn afstuderen toen zijn eigen bedrijf, dat hij parallel aan zijn studie met vrienden was begonnen, failliet ging. “Ik had eenvoudig te veel risico's genomen", geeft hij aan. “Jong en onbezonnen? In elk geval was ik genoodzaakt te gaan werken om de financiële malaise van dat moment op te lossen. En is het toeval? Ik geloof er langzamerhand niet meer in, maar met mijn bachelordiploma en het beetje ervaring dat ik inmiddels als ondernemer had opgebouwd, ben ik aangenomen bij de mkb Diffutherm. Zonder de vereiste tien jaar saleservaring werd me toch een kans gegund die ik uiteraard met twee handen aangreep."

Ben pikte zijn werkzaamheden goed op, waardoor hij na drie jaar aan de vooravond stond van een grote stap naar een nieuwe functie als business unit manager. “Een typisch sleutelmoment waarbij je op een kruispunt lijkt te komen en je beseft dat iedere weg naar een ander leven leidt. Enerzijds was ik blij met de aankomende promotie, maar anderzijds lag mijn onafgemaakte masterstudie nog op mijn maag. Ik hoefde uitsluitend nog af te studeren! Bovendien had ik het gevoel dat ik inmiddels wat te ver was afgedreven van het vakgebied waar nog steeds mijn passie ligt: de procestechnologie. De richting die ik gevoelsmatig moest volgen, was dus terug naar de universiteit. Uiteraard heb ik mijn project netjes afgerond bij Diffutherm en was ik erg blij dat zij ook welke mijn drijfveren waren om de beoogde stap binnen hun onderneming uiteindelijk niet te zetten. Hun aanwezigheid bij mijn uiteindelijke afstuderen was me dan ook veel waard!"


AFSTUDEREN, EN TOEN…

Nadat hij zich gemeld had bij de Universiteit, stond hij na zeven maanden alweer buiten. Een dikke 8,5 prijkte op zijn diploma voor een prima afstudeerproject. “Met mijn toch wel wat afwijkende profiel hoefde ik niet bang te zijn voor een baan. Ik kreeg snel verschillende aanbiedingen en koos er uiteindelijk voor om bij Fluor te werken. Ook hier verliep alles eigenlijk ontzettend goed en lagen de plannen al klaar om met mijn vriendin we woonden toen in Brabant naar Haarlem te verhuizen om ons daar te vestigen. Maar wederom gebeurde er 'iets' toen ik via LinkedIn werd benaderd door een recruiter. Nog voor hij zijn vraag kon stellen, heb ik aangegeven geen belangstelling te hebben. Ik ben geen jobhopper. Hij vroeg me toen tóch de functiebeschrijving door te lezen die hij aan mij wilde voorstellen, en dan eventueel nogmaals aan te geven dat ik het écht niet wilde."

De functie betrof die van 'technisch business manager' bij het bedrijf Technoforce Solutions. Dit bedrijf is gevestigd in India en richt zich op het ontwerpen en produceren van industriële installaties voor scheidingsprocessen. Om ook voet aan de grond te krijgen in Europa, was het bedrijf zich ervan bewust dat het noodzakelijk was om in dit werelddeel een pilot plant te bouwen. Deze proeffabriek biedt klanten de mogelijkheid hun eigen processen in het klein te testen en zichzelf en hun investeerders ervan te overtuigen dat deze installaties in combinatie met hun product geschikt zijn voor een grootschalige productie. Een onmisbare stap omdat het bij deze installaties eigenlijk altijd om een kapitaalintensieve investering gaat en enige 'zekerheid' aangaande de werking gewenst is. Anderzijds heeft een dergelijke proeffabriek de functie om alle relevante informatie te verschaffen benodigd voor een betrouwbare opschaling en een gedegen procesontwerp. In zijn functie als business manager zou Bovendeerd vooral bezig zijn met het vinden van opdrachtgevers en hun de mogelijkheid bieden in deze testplant hun processen te ontwikkelen.


Dilemma

Ben Bovendeerd: “Een dilemma. Dit was inderdaad wat ik wilde. Als scheikundig technoloog ben ik degene die fabrieken ontwerpt en opschaalt, de link tussen de laborant en de uiteindelijke fabriek. Maar door het stukje ondernemerschap ben ik ook geïnteresseerd in het verkopen van deze fabrieken. En wat zou het machtig zijn om ook nog eens technische diepgang te vinden, door klanten te begeleiden bij het testen van hun processen in deze proefplant en optimalisaties voor te stellen door parameters te veranderen of eventueel op laboratoriumschaal nog aanpassingen te doen. Al deze skills zowel technisch inhoudelijk als sales kwamen samen in deze functie van business developer."


STROOMVERSNELLING

Het telefoontje van de recruiter de volgende dag vormde uiteindelijk de aanleiding voor een gesprek met de directeur van Technoforce Solutions uit India en de beoogde directeur Europa. “Een wereldgesprek!", geeft Ben aan. “Uiteindelijk ben ik hier in een technisch inhoudelijk zeer diepe discussie geraakt met de Indiase directeur, immers, kort daarvoor was ik afgestudeerd op het onderwerp vloeistof/ vloeistofextractie. Dat vakinhoudelijke … Was het niet dát stukje dat ik nog miste in mijn werk? Maar hoe verstandig was het om na vijf maanden bij Fluor met een glansrijke carrière in het vooruitzicht te kiezen voor een niet-Europees bedrijf dat plannen had met een locatie in Geleen waar er werkelijk nog níets was? Waarschijnlijk niet verstandig, maar wie zegt dat verstand altijd de boventoon moet voeren? Er is meer in het leven. Ik deed het."


Brightlands Chemelot Campus

Toen hij startte in Geleen, was er hoegenaamd niets. Alleen een pand met ruimte voor een pilot plant en wat kantoorruimte op een oude DSM-locatie dat ontwikkeld wordt onder de naam Brightlands Chemelot Campus. “Dat was natuurlijk wel een beetje wennen. Er was praktisch niets geregeld, maar gelukkig ben ik iemand die de zaken snel zelf oppakt, dus ik kocht een laptop en ben begonnen. Al snel werd echter duidelijk dat het tussen de directeur Europa en de eigenaar in India niet boterde, en binnen een aantal maanden had de Europese vestiging nog maar twee werknemers: onze operator en ikzelf. Omdat er toen geen directeur meer was, heb ik zelf het initiatief genomen en het toen al in het slop geraakte project samen met onze operator vlot getrokken. Vervolgens werd ík de directeur …“

 

"Als de nieuwe pilot plant straks draait, zal ik me richten op de formatie van twee teams om de beoogde verdubbeling van het aantal trials te kunnen realiseren. Ik heb er nu al zin in."


VERDERE DOORGROEI

Personeelsbestand verdubbelen

In zijn nieuwe functie rust de verantwoordelijkheid voor het goede verloop van de onderneming op zijn schouders. Een regelrechte uitdaging. “Ik heb nu met nog veel meer zaken te maken dan alleen de pilot plant. Denk aan HR, financiën, het aannemen van nieuwe procestechnologen en analisten enzovoorts. We zijn inmiddels met vijf fulltimers en tot het eind van het jaar zal het personeelsbestand, denk ik, bijna verdubbelen. Bovendien starten er twee nieuwe mensen voor 'business development' in oktober. Door de extra werkzaamheden kan ik daar nu maar ongeveer 30% van mijn tijd aan besteden en uiteindelijk is het ontwikkelen van 'business' natuurlijk wel waar het om gaat."


75 trials per jaar in nieuw gebouw

Sindsdien verhuisde het pilot plant development center binnen de campus naar een groter en nieuw gebouw. “Op zich ideaal", geeft Bovendeerd aan. “Natuurlijk veel extra werk, maar alles wat we op de vorige locatie hadden geleerd en anders hadden moeten doen, konden we op de nieuwe locatie direct doorvoeren. En dat met volledig nieuwe apparatuur."
Ondertussen werd de laatste hand gelegd aan het testcentrum; dat sinds september 2017 beschikt over vier verdampers, twee drogers, een kristallisatie-unit, een stripper, een hoogvacuümdestillatie-unit en twee vloeistof/vloeistofextractie-units voor de industriële opdrachtgevers. Die skids maken gezamenlijk gebruik van twee zogenaamde utility skids voor vacuüm, stoom, koeling en thermische olie. "Voor de nabije toekomst richten we ons op de realisatie van 75 trials per jaar, verdeeld over al die skids. Voor de lange termijn kijken we naar een verdubbeling van dat aantal."

Vanuit het kantoor is er een prachtig uitzicht op de pilotplant. De ruimte ademt procestechniek en professionaliteit, en weerspiegelt bovendien de passie waarmee Ben Bovendeerd dit heeft gerealiseerd. Peinzend geeft hij aan: “Je moet er niet te lang bij stilstaan, maar als ik overzie wat ik hier allemaal meemaak, de breedheid van het bedrijf en mijn verantwoordelijkheid hierin, dan denk ik dat het redelijk uniek is. Ik mag en moet me overal mee bemoeien, ben commercieel bezig, maar zeker ook vakinhoudelijk. Dat is wat ik wil."